Ευγένιος Τριβιζάς, ο δικός μας παραμυθάς!!!

Πρόσφατα έτυχε να χαρίσουν ένα από τα Παραμύθια Ντορεμύθια του Ευγένιου Τριβιζά στον γιο μου. Ξετρελαθήκαμε και οι δύο μας και αφού την πρώτη ημέρα το διαβάζαμε και το ξαναδιαβάζαμε και παίζαμε και ξαναπαίζαμε, γιατί …μαμάδες και μπαμπάδες αυτή η σειρά από το Μεταίχμιο δεν είναι απλά παραμύθια, αλλά είναι εμπλουτισμένα με ασκησούλες, χειροτεχνίες και διασκεδαστικά παιχνιδάκια για να διασκεδάζουν και κυριολεκτικά να ψυχαγωγούν τα μικρά μας. Την επόμενη κιόλας μέρα πήγαμε και πήραμε ολόκληρη την σειρά …και μερικά διπλά για να χαρίσουμε στους φίλους μας. Τα διαβάσαμε μονορούφι όλα και μετά πάλι και πάλι και δεν τα χορταίνουμε!

Πρόκειται για διασκεδαστικά παραμύθια που φουντώνουν τη φαντασία των παιδιών αλλά και προβληματίζουν με τα μηνύματα τους για την ειρήνη, την οικολογία, την τρίτη ηλικία, τις τύψεις, τις ενοχές, την μοναξιά και την έλλειψη επικοινωνίας, την προστασία των ζώων και πολλά άλλα…

Σας παραθέτουμε ένα σύντομο βιογραφικό του κ. Τριβιζά όπως αναφέρεται στην σελίδα των εκδόσεων Μεταίχμιο καθώς και τις περιλήψεις από τα 15 υπέροχα Παραμύθια Ντορεμύθια:

Ευγένιος Τριβιζάς

 Ο Ευγένιος Τριβιζάς είναι εξερευνητής, εφευρέτης και ζογκλέρ μελάτων αυγών. Έχει ανακαλύψει το Νησί των Πυροτεχνημάτων, τη Φρουτοπία, το Πιπερού, το Κουτσουλιστάν, την Κουμασιλάνδη, τη Χώρα των Χαμένων Χαρταετών και την Πολιτεία με Όλα τα Χρώματα εκτός από το Ροζ.
Οι γνωστότερες εφευρέσεις του Ευγένιου είναι: ο γαργαλιός (ένα μηχάνημα που σε γαργαλάει όταν είσαι λυπημένος), το ηλεκτρικό ρουφοσκόπιο (ένας συνδυασμός τηλεσκόπιου και ηλεκτρικής σκούπας, με το οποίο όχι μόνο βλέπει κανείς τα αστέρια, αλλά άμα θέλει τα ρουφάει και τα κάνει γιρλάντες), ο φαγώσιμος χαρτοπόλεμος, η μπανιέρα με τις δώδεκα τρύπες, ο ιπτάμενος ανεμόμυλος, η τσουλήθρα με τα σκαλοπάτια, η μελωδική ομπρέλα, το παπιγιόν για νάνους και ο αναδρομικός καθρέφτης (που σε δείχνει όπως ήσουνα πριν από δέκα χρόνια).
Ο Ευγένιος ζει στο Νησί των Πυροτεχνημάτων με τον παπαγάλο του, τη Σύνθια, τον άσπρο του ελέφαντα, τον Πουκιπόν, τη Λιλή, την παρδαλή λεοπάρδαλη, τον Οράτιο Αοράτιο, το αόρατο πράσινο καγκουρό, και άλλους πολλούς γνωστούς και φίλους.
Ο Ευγένιος έχει μία μοναδική συλλογή από κομμάτια παλιών παραμυθιών. Η σπάνια συλλογή του περιλαμβάνει: ένα πούπουλο από το μαξιλάρι που κοιμόταν η πεντάμορφη πριγκιποπούλα, το κορδόνι από το δεξί παπούτσι του παπουτσωμένου γάτου, ένα τούβλο απ’ το σπίτι που είχαν χτίσει τα τρία γουρουνάκια, τα γυαλιά της γιαγιάς της Κοκκινοσκουφίτσας και το φυτίλι από το λυχνάρι του Αλαντίν.
Ένα κεράκι για το ρινοκεράκι
 
 Ένα πρωί, ο Ροδόλφος το ρινοκεράκι βλέπει στο τραπέζι του σαλονιού μια πελώρια, λαχταριστή τούρτα και στη μέση της τούρτας ένα κόκκινο κεράκι να τρεμοσβήνει.  Δεν έχει παρά να σβήσει το κεράκι και να φάει την πεντανόστιμη τούρτα! Το κεράκι όμως είναι πολύ ζόρικο. Όσο και να φυσάει, όσο και να ξεφυσάει, ο Ροδόλφος δεν καταφέρνει να το σβήσει. Τότε πεισμώνει. Αφού δεν μπορεί να το σβήσει φυσώντας, αποφασίζει να χρησιμοποιήσει άλλους τρόπους. Τι τρόπους; Τρόπους πρωτότυπους, τρόπους απίθανους και ξεκαρδιστικούς, τρόπους που ούτε μπορείτε να τους φανταστείτε! Ένα βιβλίο που θα κάνει τις γιορτές των γενεθλίων σας χίλιες φορές πιο διασκεδαστικές!
Ένα κουτάβι που νιώθει μοναξιά
 Ένα μοναχικό κουτάβι ζει σε ένα σπίτι ερημικό με σαλόνια εκατό, κανταϊφο-κουρτίνες και χιλιάδες λιχουδιές φίσκα στις κουζίνες. Έχει αμυγδαλωτά, έχει κόκαλα λαχταριστά και ντολμαδάκια με κιμά, δεν είναι όμως καθόλου, μα καθόλου ευτυχισμένο, επειδή νιώθει μοναξιά. Η μοναξιά του όσο πάει μεγαλώνει, θεριεύει και φουντώνει, ώσπου μια μέρα το μοναχικό κουτάβι συναντάει σε ένα λεμονοδάσος μια πασχαλίτσα, ένα παπάκι, μια αλεπουδίτσα, ένα καγκουρό και μια νυφίτσα και τους λέει θαρραλέα: «Θέλετε να κάνουμε παρέα;». Το τι ακολουθεί σε θαλασσινές σπηλιές, σε κήπους με μπουκαμβίλιες, σε λίμνες γιασεμιών και σε τροπικές παραλίες δεν περιγράφεται!
Η Καιτούλα η κοκέτα η κοτούλα
Η Καιτούλα η κοκέτα η κοτούλα αγαπάει στα κρυφά τον Νούλη, έναν ωραίο πετεινούλη με πλουμιστή ουρά. Ο Νούλης ο πετεινούλης, όμως, δεν της δίνει καμία απολύτως σημασία. Για να τον κάνει να την προσέξει, η Καιτούλα φοράει όλο και πιο κοκέτικα ρούχα και στολίζεται με όλο και πιο φανταχτερά μπιζού. Ώσπου ο Νούλης ο πετεινούλης την καλεί να πάνε ένα βράδυ στον χορό, για να χορέψουν μπολερό. Η Καιτούλα φοράει εννιά αρώματα, βάφεται με ζωηρά χρώματα και ντυμένη με την πιο εντυπωσιακή τουαλέτα που μπορεί κανείς να φανταστεί, ξεκινάει με καρδιοχτύπι για το πολυπόθητο εκείνο ραντεβού. Όταν, όμως, μία μοιραία πνοή του ανέμου τής παίρνει το ομπρελίνο της, μία σειρά από απίστευτες ατυχίες, αναπάντεχες καταστροφές και σπαραξικάρδιες αναποδιές ανατρέπει τα σχέδιά της και απειλεί την ευτυχία της…
Η νύχτα της μπανανόφλουδας
Τι καταστροφές μπορεί να προκαλέσει η μπανανόφλουδα που πέταξε η μικρή Άννα στη μέση του δρόμου; Ποιος άραγε θα την πατήσει; Μήπως ένας ροδαλός ζαχαροπλάστης στρουμπουλός που θα τον ακολουθούν βοηθοί ζαχαροπλάστες φορτωμένοι με γλυκά και πάστες; Μήπως ένας στρατηγός που θα κάνει παρέλαση καμαρωτός και πίσω του θα βηματίζει ένας ανίκητος στρατός; Ή μήπως κάποια νύφη γλυκιά σαν καταΐφι με νυφικό απ’ το χιόνι πιο λευκό που θα προχωράει αγκαζέ με το γαμπρό και πίσω της θ’ ακολουθεί η γαμήλια πομπή;
Εκείνη τη χειμωνιάτικη νύχτα η ΄Αννα μετανιωμένη για την πράξη της αποφασίζει να βγει κρυφά απ’ το σπίτι της και, αψηφώντας την καταιγίδα που μαίνεται να βρει, να μαζέψει την πεταμένη μπανανόφλουδα.
Η Πουπού και η Καρλότα
H Πουπού η πονηρή αλεπού προσπαθεί να πείσει την Καρλότα την τσαχπίνα άσπρη κότα να βγει από το κοτέτσι για να την κάνει γιουβέτσι. Και τι δε σκαρφίζεται για να την πείσει ότι την αγαπάει ειλικρινά και θέλει το καλό της!
Της χαρίζει κορδελίτσες, γαριδάκια, πίτουρα και λουλουδάκια, της ψιθυρίζει λογάκια μελιστάλακτα πολλά και γλυκά μουρμουρητά, της υπόσχεται ότι θα την έχει όπα όπα, ώσπου μια μέρα πείθει την όμορφη Καρλότα να την ακολουθήσει στη φωλιά της. Την οδηγεί στην κουζίνα και της λέει ένα μεγάλο ψέμα: ότι η κατσαρόλα είναι πισίνα. Θα πιστέψει η Καρλότα και αυτό το ψέμα; Θα κάνει βουτιά στην κατσαρόλα;
Η τελευταία μαύρη γάτα
Σε ένα μακρινό νησί τα μέλη μιας μυστικής αδελφότητας προληπτικών πιστεύουν ότι οι μαύρες γάτες φέρνουν γρουσουζιά και αποφασίζουν να τις εξολοθρεύσουν με δηλητήρια, παγίδες και χίλιους δύο απάνθρωπους τρόπους. Σε λίγο έχουν σχεδόν επιτύχει τον σκοπό τους. Μόνο μια μαύρη γάτα έχει απομείνει ζωντανή. Τα μέλη της αδελφότητας είναι αποφασισμένα να τη βρουν και να την εξοντώσουν. Αλλά και η γάτα είναι αποφασισμένη να επιζήσει. Αυτή είναι η ιστορία ενός ανελέητου διωγμού, ενός απελπισμένου έρωτα, μιας πικρής προδοσίας – αυτή είναι η ιστορία της τελευταίας μαύρης γάτας.
Η Tελευταία μαύρη γάτα: ένα μυθιστόρημα από τον «ποιητή παραμυθιών» Ευγένιο Τριβιζά, που κερδίζει από την πρώτη σελίδα και κρατά αδιάπτωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη, μια συναρπαστική περιπέτεια που συνδυάζει τον λυρισμό με το χιούμορ, τη συγκίνηση με το μυστήριο, την απόγνωση με την ελπίδα, ένα δριμύ «κατηγορώ» κατά του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της δεισιδαιμονίας.
Ο Αναστάσης και η ουρά της στάσης
Ο Αναστάσης περιμένει στην ουρά της στάσης να περάσει το λεωφορείο για να πάει στο σχολείο. Το λεωφορείο όμως καθυστερεί και σιγά σιγά μια ουρά σχηματίζεται πίσω από τον Αναστάση. Μια νοικοκυρά με καναρινί καπέλο, ένας μουσικός με γαλάζιο βιολοντσέλο, ένας στρατηγός με μια οβίδα, ένας ψαράς με μια μαρίδα, ένας κατάσκοπος με μαύρη μάσκα, ακόμα και ένα βασιλικό μωρό με χρυσαφένιο μπιμπερό περιμένουν κι αυτοί το λεωφορείο πίσω από τον Αναστάση. Και όσο αργεί το λεωφορείο, η ουρά μακραίνει και μακραίνει και όλο μακραίνει…
Ο ιπτάμενος δίσκος
Ενώ η κυρα-Κατίνα έλειπε για λίγο από την κουζίνα, μια φρυγανιά, μια καυτή πιπεριά, ένας κύβος ζάχαρης, ένας δακρυσμένος γιαρμάς, μια πατάτα που τα δάκρυά της τρέχαν βρύση και η παρέα τους παίρνουν μια κοσμοϊστορική απόφαση. Να δραπετεύσουν από την κουζίνα με έναν ιπτάμενο δίσκο και να ταξιδέψουν στο διάστημα όπου χίλια δυο θαυμαστά και αναπάντεχα τους περιμένουν!
Ο κύριος Ζαχαρίας και η κυρία Γλυκερία
Το πιο μελιστάλακτο παραμύθι όλων των εποχών! Ποτέ τόσο πολλές λιχουδιές δε χώρεσαν μέσα στην ίδια ιστορία! Ένα βιβλίο γεμάτο καραμέλες, κουλουράκια, αμυγδαλωτά, μπακλαβαδάκια και πεντανόστιμα παγωτά. Ο κύριος Ζαχαρίας και η κυρία Γλυκερία γνωρίζονται ένα πρωί έξω από ένα ζαχαροπλαστείο και ανταλλάσσουν χαμόγελα, φιλάκια και ζαχαρωτά. Ο ρομαντικός περίπατος καταλήγει σε μία κουζίνα, όπου οι δύο ερωτευμένοι δεν κρατιούνται από τη χαρά τους και αποφασίζουν να κάνουν μια τρέλα που δεν έχει ξαναγίνει! Έτσι, αρχίζει ένα ξεκαρδιστικό ξεφάντωμα, μία λαχταριστή πανδαισία με αλευροκοσκι-νίσματα, αμυγδαλοκαβουρντίσματα, μαρμελαδογλιστρήματα και σοκολατοπασαλείμματα. Το αποτέλεσμα των προσπαθειών τους θα καταπλήξει ακόμα και τον πιο απαιτητικό λιχούδη αναγνώστη!
Οι γιαγιάδες με τα γιο-γιο
Πού πάνε οι γιαγιάδες όταν κανένας δεν τις βλέπει; Πού πάνε οι παππούδες στιγμές στιγμές όταν δεν πρέπει; Γιατί εξαφανίζονται πού και πού και άδικα φωνάζεις «Γιαγιά, γιαγιά, παππού, παππού»; Γιατί προσποιούνται ότι πάνε στο κομμωτήριο, στο καφενείο, στον μανάβη ή στο καθαριστήριο, ενώ στην πραγματικότητα κατευθύνονται κάπου αλλού; Τι θα ανακαλύψει αν τους ακολουθήσει κανείς κρυφά σε ξεχασμένες γειτονιές, έρημες πλατείες και άγνωστες στοές; Ένα νοσταλγικό παραμύθι για τα χρόνια που περνάνε και φεύγουνε, γεμάτο απρόοπτα και εκπλήξεις, που θα συγκινήσει τους παππούδες και τις γιαγιάδες και θα διασκεδάσει τα εγγονάκια τους.
Οι σαράντα εφιάλτες
Ένας οδοστρωτήρας πατάει τον κάλο του Στέλιου, γιγάντιοι τερμίτες και τεράστιοι σκόροι κυνηγάνε μια μοναχοκόρη, ένας αετός αρπάζει το αγαπημένο παιχνίδι της Αννίτας, ένας κροταλίας εξομολογείται στην Αμαλία ότι είναι η αγάπη του η μεγάλη και δε θέλει καμιά άλλη. Όλοι μας βλέπουμε εφιάλτες, ιδίως άμα τρώμε με τις ώρες πτι φουρ και πάστα φλώρες. Ποιος δεν έχει ακούσει ένα μουγκρητό να έρχεται από την κουζίνα ή δεν έχει δει μια ουρά δράκου να σαλεύει πίσω από την κουρτίνα; Ποιος δεν έχει δει ένα πλοκάμι να προβάλλει κάτω από το κρεβάτι ή δεν έχει νιώσει ένα κρύο άγγιγμα στην πλάτη;
Ένα βιβλίο που διασκεδάζει τα παιδιά και τα βοηθάει να μιλήσουν με τους δικούς τους τρόπους για τους εφιάλτες, τις φοβίες και τις ανησυχίες τους.
Πανικός στη χώρα της Γεωμετρίας
Ήταν κάποτε ένας μαθητής που απεχθανόταν τη Γεωμετρία και μισούσε αφάνταστα τα Μαθηματικά. Έκανε τον άρρωστο όταν είχε Αριθμητική το πρόγραμμα, έπαιζε τελίτσες στου βιβλίου τα παραλληλόγραμμα, ονειρευόταν δάση εξωτικά και αντί να διαβάζει Μαθηματικά, ζωγράφιζε καρδούλες στης Γεωμετρίας τα περιθώρια. Ώσπου φτάνει η στιγμή που πληρώνει ακριβά τα κρίματά του. Ένα δειλινό, σε ένα απόμερο σοκάκι, μία συμμορία από απειλητικούς κύκλους, βλοσυρούς κύβους, οργισμένα πολύγωνα και αποκρουστικά σχήματα περικυκλώνουν τον μαθητή, τον δένουν σφιχτά με υποτείνουσες και τον σέρνουν άρον άρον στη Χώρα της Γεωμετρίας και της Αριθμητικής. Με ποιον τρόπο θα τον βασανίσουν; Ποιοι απάνθρωποι ανακριτές θα τον ανακρίνουν; Πόσοι μάρτυρες κατηγορίας θα παρελάσουν; Και ποια θα είναι η φριχτή καταδίκη του;
Το γαϊδουράκι που γκάριζε
Ένα τεμπέλικο γαϊδουράκι πέφτει στα χέρια μιας απαίσιας μάγισσας που το ξεθεώνει στη δουλειά. Το βάζει να σφουγγαρίζει το πάτωμα με μύξα από δράκο και αμίλητο νερό, να καθαρίζει καυτές πατάτες, να τσιγαρίζει γλώσσες από βατράχια, να τρατάρει τις φιλενάδες της με αποκρουστικές λιχουδιές και να τη μακιγιάρει με σκιά ματιών από γύρη μαύρων λουλουδιών και κραγιόν από σάλιο πράσινων φιδιών. Η εκμετάλλευση όμως έχει και τα όριά της και, όπως είπε ο σοφός γάιδαρος Ονονούφριος, «γκαρίζει καλά όποιος γκαρίζει τελευταίος».
Το νανούρισμα του μικρού φακίρη
Τα βράδια στην ονειρεμένη Χώρα των Φακίρηδων είναι αλλιώτικα απ’ όλα τα άλλα βράδια. Εμπριμέ κόμπρες βγαίνουν από χρωματιστά πιθάρια και λικνίζονται νωχελικά στο φεγγαρόφωτο, αντίλαλοι από μαγευτικές φλογέρες ταξιδεύουν στους αιθέρες, σκαντζόχοιροι στήνουν χορό στους κήπους με τους κάκτους και στο νυχτερινό παζάρι υπνοβάτες αγοράζουν μοσχοκάρφια, φιδέ από συρματόσχοινα, μαξιλάρια παραγεμισμένα με αχινούς και ζελέ από τσούχτρες. Ένα τέτοιο ονειρεμένο βράδυ μια στοργική γιαγιά νανουρίζει έναν μικρό φακίρη με καμάρι και λογάκια τρυφερά. Ένα ασυνήθιστο νανούρισμα, όχι μόνο για μικρούς φακίρηδες που κοιμούνται σε κρεβατάκια με τοσοδούλικα καρφάκια, αλλά και για όλα τα παιδιά, ένα νανούρισμα ό,τι πρέπει για να το διαβάζει κανείς, προτού τον πάρει ο ύπνος.
Το Φαγκρί και το Σκουμπρί
Ένα αντιπολεμικό παραμύθι που διαδραματίζεται στον γαλάζιο βυθό της θάλασσας. Ο Σωτήρης το σκουμπρί και ο Φάνης το φαγκρί διεκδικούν ένα πρωί το ίδιο λαχταριστό σκουλήκι. Αυτή η ασήμαντη αφορμή διχάζει τα ψάρια. Από τη μία φάλαινες και καρχαρίες, από την άλλη μπακαλιάροι και αστακοί με πανοπλίες. Έξαψη στη θάλασσα κι αναβρασμός! Πεδίο μάχης κινδυνεύει να γίνει ο ωκεανός! Θα αποφευχθεί τελικά ο εξοντωτικός πόλεμος; Για ποιο λόγο το σκουλήκι της έριδος δεν είναι τόσο ελκυστικό όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως; Και τι αποκαλύψεις ετοιμάζεται να κάνει ο σοφός γερο-κοκωβιός;
Το ένα είναι καλύτερο από το άλλα, εμείς ξεχωρίσαμε το λίιιιγο περισσότερο από τα άλλα το Φαγκρί και το Σκουμπρί για το αντιπολεμικό του μήνυμα που δίνεται τόσο γλαφυρά. Σας ευχόμαστε καλή διασκέδαση και ελπίζομε να τα ευχαριστηθείτε όσο και εμείς!