Το funday διαβασε το «Lucifer»

                                                                       

«Όταν ο Διάβολος θέλει να κάνεις κάτι, δε λέει καθόλου ψέματα. Λέει την ακριβή κυριολεκτική αλήθεια. Και μετά σε αφήνει να βρεις μόνος σου το δρόμο για την κόλαση»

Στους διεφθαρμένους δρόμους του Αμβούργου, ένας παλαιοπώλης, ο κ. Weiss, συλλέγει μανιωδώς βιβλία. Έχει βοηθό τον Karl, έναν μπερδεμένο νεοναζί ο οποίος δέχεται τις προσεγγίσεις του γκέι ινδού Jayesh. Χωμένος μέσα στα βιβλία του πάντοτε, ο κ. Weiss δεν ξεχωρίζει, ούτε ασχολείται ιδιαίτερα με τους ανθρώπους. Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι ο παλαιοπώλης είναι το Σεραφείμ Μέλεος, που έχει φύγει από την Ασημένια Πόλη των Αγγέλων και βρίσκεται στη γη, συλλέγοντας σε μια μυστική βιβλιοθήκη όλα τα βιβλία που έχουν γραφτεί ποτέ από ανθρώπους. Μια ημέρα, δέχεται με φόβο μια απρόσμενη επίσκεψη. Την είσοδο του μαγαζιού του διαβαίνει ο παλιός του γνώριμος, ο Lucifer (Εωσφόρος), απαιτώντας να συμβουλευτεί μια μαγική τράπουλα με κάρτες ταρώ. Αυτές οι κάρτες θα του πουν αν θα πετύχει το εγχείρημα του: να ξεφύγει μια για πάντα από το Θεό. Οι κάρτες όμως έχουν και αυτές τα δικά τους σχέδια…

Στο μυθικό σύμπαν του «Μορφέα» του Neil Gaiman, ένας χαρακτήρας ξεχωρίζει. Ο Lucifer. Σε αντίθεση με τη χριστιανική εκδοχή, και πιο κοντά στην εκδοχή του «Χαμένου Παραδείσου» του John Milton, ο Lucifer, κυρίαρχος της κόλασης, δεν νοιάζεται ιδιαίτερα για κανέναν. Για καμία ψυχή και ούτε καν για την ίδια την κόλαση.

Μερικά storylines του “Μορφέα” στάθηκαν η αφορμή για τη δημιουργία το 2000 της σειράς «Lucifer» από την DC Comics και τον τον Mike Carey. Ο Lucifer, πρώην Αρχάγγελος Σαμαήλ, σε 75 τεύχη αντιμετωπίζει όλους τους Αγγέλους, το alter ego του, τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, θεούς της Ιαπωνικής και της Νορβηγικής μυθολογίας, τους πεσόντες φίλους του, ακόμα και τον ίδιο τον Θεό της Δημιουργίας. Πετάει σε ιπτάμενο πλοίο, πολεμάει για τον Παράδεισο ενάντια στους Τιτάνες, κάθεται στο θρόνο του Θεού και επικροτεί την αναδιάρθρωση της κόλασης. Φτιάχνει ένα σύμπαν δικό του μακριά από τη δημιουργία του Θεού, ενώ σε διάσπαρτα storylines περιγράφεται η αποστασία του από τον Παράδεισο, η μάχη με τον Μιχαήλ, και η πτώση.

Ο Διάβολος δεν είναι καλός και δεν νοιάζεται για κανένα, όσο και να τον βοηθήσει κάποιος. Το μόνο που τον νοιάζει είναι να φύγει μακριά από τον Πατέρα του, και να Τον εκδικηθεί. Είναι περήφανος και χωρίς έλεος. Όπως όμως και με τον πρωταγωνιστή του «Χαμένου Παραδείσου», παρουσιάζει στοιχεία ενός ιδιότυπου κώδικα τιμής, που κάνει τον αναγνώστη να τον συμπαθήσει. Το κόμικ είναι εκπληκτικό, και αντάξια συνέχεια του «Μορφέα».  Δανείζεται στοιχεία από πολλές θρησκείες και μυθολογίες και απευθύνεται σε ενήλικους αναγνώστες, με ροπή στο μεταφυσικό. Βασικό είναι ότι πρόκειται για κόμικ, όχι τη Βίβλο, κάτι που καθίσταται σαφές από την ανάγνωση του, και είναι σε μεγάλο βαθμό αυτόφωτο και εντυπωσιακό.

Η μοναδική, μέχρι τώρα, μεγάλη σειρά που διάβασα δύο φορές για να την ευχαριστηθώ καλύτερα.

 

«Θεός: Ήσουν δυστυχισμένος γιατί επιθυμούσες πράγματα που δεν μπορούσαν να γίνουν.                      

Lucifer: Αυτό είναι επιθυμία. Η ανάγκη για αυτά που δεν μπορείς να έχεις. Η ανάγκη για αυτά που είναι διαθέσιμα λέγεται απληστία…»


You may also like...